De laatste etappe.
Prima geslapen. De koffie en thee waren een fractie later en die hebben we op het balkon genuttigd. Toen we alles klaar hadden zijn we gaan ontbijten met zicht op zebra's die bij de poel aankwamen. Een van de medewerkers heeft de handdoek die de baviaan gisteren gepikt had, weer gevonden.
 |
| Koffie, thee en koekjes bij de tent gebracht |
We hebben om 8 uur op de parkeerplaats afgesproken en laden (laten) de koffers voor de laatste keer in de auto 😢 Dit was echt een hele fijne lodge.
We gaan rechtsaf, want anders moeten we door het park en daar is niet voor betaald, maar het lijkt er hier net zo op. Onverhard en ook hier loopt veel wild. Zebra's en impala's, wat verderop gewoon bij de koeien, want hier zijn dorpen. De mensen hier eten geen wild, dus ze weten dat ze veilig zijn. Wat laatste foto's van zebra's en de mooie Ankole koeien bij een kudde impala's. Midden op de weg staat een stel jonge koeien die echt niet van plan zijn opzij te gaan. Anatoli moet er een zelfs een duwtje met de auto geven voordat er beweging in komt.
Aan het eind van de onverharde weg rechts, de verharde weg op en die zullen we blijven volgen. Het is een prima weg met erlangs de inmiddels bekende winkeltjes en het is weer een en al banaan wat de klok slaat. Als we in de buurt komen van het meer, staan er ook stands met verse en gerookte vis.
Verderop wordt aan de weg gewerkt en dat gaat anders dan bij ons. Het asfalt houdt opeens op en aan de ene helft van de weg wordt gewerkt, zonder de bij ons bekende afzettingen. Een vrouwelijke medewerkster heeft zo te zien heel veel haar, omhoog gestoken, daar overheen een hoofddoek en als een dopje er bovenop een bouwhelm. Weinig zinvol, maar het ziet er heel grappig uit. Het verkeer dendert over het overgebleven stuk weg gewoon door. Nog wat verder zijn ze niet aan het werk, maar is er ook geen verharding. Wel een enorme stofwolk. Zo erg, dat we even helemaal niks zien. In het naastgelegen moeras wordt met bootjes zand gewonnen voor de verkoop voor bouwmaterialen.
En dan zijn we bij de evenaar. Daar zijn heel veel souvenirwinkeltjes en we stappen uit om iets voor Idse te zoeken. Ik heb iets in mijn hoofd en dan is het altijd lastig om juist dat te vinden. Anatoli zegt dat we moeten afdingen, maar daar zijn we erg slecht in. We zijn in 3 winkeltjes geweest die in principe allemaal hetzelfde verkopen. Ook veel mooie dingen hoor. Ik zou graag een set van die grote Ankolehorens willen hebben, maar die mogen we vast niet meenemen. Edit: thuis nagekeken en het had wel gemogen, maar hoe we ze dan mee hadden moeten nemen was weer een ander verhaal. Ze zijn langer dan de koffer. Voor Idse wordt het een muurdecoratie van gedraaid gras en vanuit andere winkels worden meer soorten aangesleept. Uiteindelijk vinden we iets wat bevalt en we weten toch iets van de prijs af te krijgen. Vast niet genoeg, maar dan hebben die mensen ook een goede dag. Het meisje holt nog even naar de overkant voor wisselgeld en dan zoeken we Anatoli weer op. Hij lijkt verrast dat we zo snel kaar zijn, maar winkelen is nou eenmaal niet aan ons besteed.
Iets verderop is de echte evenaar daar houden we een sanitaire stop. Altijd interessant in dit land want het licht in de wc is uitermate minimaal.
Op de evenaar zelf wordt een demonstratie gegeven van hoe het water de afvoer in draait op het noordelijk en het zuidelijk halfrond en precies op de evenaar. Noordelijk gaat met de klok mee, op het zuidelijk halfrond tegen de klok in en precies op de evenaar valt het recht naar beneden. Heel bijzonder en echt leuk om te zien. Het filmpje van het noordelijk halfrond is mislukt, maar we weten allemaal wel hoe het er hier uitziet. De andere 2 heb ik gelukkig wel.
Nog even een foto met ons drieën en dan weer door.
Bij een groentestalletje langs de weg koopt Anatoli kleine ronde witte aubergines en groene pepers of lange groene paprika's, dat is niet helemaal duidelijk. Een soort drive through 😂
We hebben nog shillingen over en niet ver van het hotel in Entebbe is het wisselkantoor waar we op de heenweg ook gewisseld hebben. Jan vraagt er Amerikaanse dollars voor terug. Later thuis vinden we nog een pakje shillingen en het is maar de vraag of we die nog ergens in kunnen wisselen, anders is het een pech van € 140,-.
Nog een stukje verder en dan zijn we bij ViaVia hotel Entebbe, waar we de eerste nacht geslapen hebben. We hebben er nu een dagkamer tot 6 uur en kunnen de koffers reorganiseren, douchen, lunchen en relaxen tot we om 8 uur naar het vliegveld gebracht worden. Maar eerst nemen we afscheid van Anatoli met het uitwisselen van telefoonnummers voor als hij naar Holland komt. Met een hug en mooie woorden is het dan echt afgelopen ðŸ˜Hij rijdt met de Grand Old Lady van 18 jaar oud, genaamd Landcruiser, naar huis, nog tussen de 2 en 3 uur rijden, afhankelijk van het verkeer.
We zijn eigenlijk van plan om eerst het vervelende werk te doen, maar omdat het al half 3 is, lijkt het ons een beter idee om eerst wat te eten. In de gezellige bar/terras/tuin bestellen we allebei een lekkere Nile Special en een Rolex. Het duurt even voor het klaar is, maar met de leuke muziek en het biertje vermaken we ons prima.
Als het op is, nou ja het is natuurlijk weer teveel voor ons, gaan we de koffers helemaal leegmaken en opnieuw vullen en dat gaat best soepel. Daarna douchen en even languit en dan een laatste biertje op het terras aan het water. Ik schrijf het verslag en als het gaat schemeren gaan de lampjes aan, maar het licht is niet bepaald stabiel te noemen. Een ober vraagt of we nog iets willen -nee, we vliegen straks naar huis- en zegt "Are you writing in the dark?" Ja, zeg ik, maar soms is er licht. This is Africa. Hoofdschuddend loopt hij weg, waarschijnlijk denkend: die spoort ook niet 😄
Om 8 uur zouden we naar het vliegveld gebracht worden, maar om 10 voor hebben we geen rust meer en gaan we naar de receptie. Geen probleem. De koffers worden meteen in de auto geladen en Malini blijkt een gezellige kletsmajoor. Als hij hoort dat Anatoli onze gids was, is hij enthousiast en bij het uitstappen zegt hij: "Als hij jullie belt, moet je hem de groeten doen." Tuurlijk joh.
Entebbe is een soort van modern vliegveld. Het is niet druk en we zijn de koffers zo kwijt. 1 van 19,8 en 1 van 20,1 kg. Goed gemikt zonder weger. We moesten eerst door de security. 1 bandje is er maar, en ook dit is zo klaar, ondanks dat er veel uitgepakt moet worden. Na het inchecken van de koffers volgt er nog een security, zelfde procedure en dan de douane. Ook hier gaat alles vlot.
Dan naar de Karibuni Lounge. We kopen voor € 24,- weer toegang voor mij. Als Jan de QR-code laat zien, blijkt het apparaat kapot en moet het op een andere manier, maar dan is de code op de telefoon opeens zoek. Gelukkig niet echt weg en dus kunnen we in de ruime, rustige lounge. Thuis blijkt dat er door het gehannes 2x € 24,- is afgeschreven 😒
Drankje, wat eten met een te late malariapil en dan wachten, lezen en schrijven. Het is nu 21.55 uur en over een uur kunnen we boarden, hoewel er net omgeroepen wordt dat de préboarding voor Brussels Airlines begonnen was bij Gate 2. Heel vreemd. We blijven gewoon zitten en horen het wel als er nog wat omgeroepen wordt.
Nog even een sanitaire stop en als ik mijn handen af sta te drogen zegt de schoonmaakster daar: "Thank you voor visiting." 😂
Drankje, wat eten met een te late malariapil en dan wachten, lezen en schrijven. Het is nu 21.55 uur en over een uur kunnen we boarden, hoewel er net omgeroepen wordt dat de préboarding voor Brussels Airlines begonnen was bij Gate 2. Heel vreemd. We blijven gewoon zitten en horen het wel als er nog wat omgeroepen wordt.
Nog even een sanitaire stop en als ik mijn handen af sta te drogen zegt de schoonmaakster daar: "Thank you voor visiting." 😂
Omdat er nog een keer omgeroepen wordt dat er geboard kan worden, gaan we toch maar, ook al is het veel vroeger dan zou moeten.
Gate 2 is schuin aan de overkant en dus maar heel even lopen en het boarden is inderdaad bezig.
Deze keer zitten we wel aan het raam, maar op de 3e rij, niet vooraan. Het vliegtuig is lang niet vol. In de Premium Economy zijn alleen de buitenste 2 rijen vol, de middelste 3 stoelen allemaal niet. Ook in de economy is het niet helemaal gevuld. Voor ons zitten mensen met een kindje van ruim een jaar, maar daar hebben we helemaal geen last van gehad.
Het entertainment is nog steeds prut, dus daar doen we niks mee. Het eten is op zich niet slecht, maar ik heb zo geen zin in eten. Ik neem alleen het broodje met de smeerkaas en Jan eet de kip, die niet eens slecht smaakt.
Na het eten proberen we te slapen, wat enigszins gaat.
Na het eten proberen we te slapen, wat enigszins gaat.
Het ontbijt is ook niet slecht, ook niet spectaculair, maar Jan zegt dat de koffie goed te drinken is. Melk hebben ze helemaal niet, dus mijn dagelijkse shot om de dag te starten moet ik missen 😒
We hadden deze reis maar 1 uur tijdverschil, dus het is niet ingewikkeld om te bedenken hoelaat het is als we in Brussel aankomen. Om 06.36 uur app ik naar huis dat we aangekomen zijn en op de koffers wachten. Die komen best vlot en dan gaan we op zoek naar de shuttlebus van Holiday Inn Brussels Airport. Dat valt nog niet mee, want we worden eerst de verkeerde kant opgestuurd. Als de bus aankomt na 20 minuten, moeten eerst de passagiers die erin zitten er natuurlijk uit en dat duurt even. Een heel Canadees junioren skiteam met megaveel bagage, skitassen, hele grote rugzakken, gewone rugzakken en nog wat los spul komt eruit. Het lijkt niet op te houden.
Bij de receptie van Holiday Inn haalt Jan een uitrijkaart, maar die blijkt niet te werken. We veroorzaken een kleine file achter ons en ik stap uit om iedereen een beetje achteruit te dirigeren, zodat we kunnen keren. Bij de receptie een nieuw kaartje gekregen en deze doet het gelukkig wel.
We hebben 2x file onderweg en thuis gaan we even vlug bij AH naar binnen om melk te halen. Er zijn grenzen van wat een mens aan kan tenslotte 😉Dan even acclimatiseren en in de middag de poes ophalen bij Idse. 's Avonds komt hij bij ons eten en vertellen we van onze belevenissen en wat vroeger dan normaal, het was toch wel een lange dag immers, laten we ons in ons heerlijk zachte bed zakken.