En nu zijn we weer thuis. We kunnen maar niet wennen aan het herfstige weer. Het was daar toch een stuk lekkerder.
Afrika stond al veel langer op ons verlanglijstje, maar we hadden nooit kunnen bedenken dat we naar Oeganda zouden gaan. Gedreven door de gorillatrekking en onze nu nog jeugdige leeftijd 😇, besloten we om eerst dit minder bekende land te doen en evt. later de wat gangbare landen als Zuid Afrika, Namibië of Kenia. De tijd zal het leren. Wat we in elk geval wel al geleerd hebben is dat we zeker geen spijt hebben van onze keuze. Misschien heeft Oeganda geen spectaculaire natuurverschijnselen als we in Amerika gezien hebben, maar het is er nog wel heel puur en interessant en er is voldoende wild te zien. Het heeft mij in elk geval het gevoel gegeven ècht in Afrika te zijn geweest.
De meeste lodges vonden we prima tot geweldig. Een paar hadden van ons niet gehoeven, maar dat komt dan zo uit op de route. Zo waren we heel enthousiast over de Kidepo Savannah Lodge, Turaco Treetops, Rwakobo Lodge en de Mihingo Lodge. Daar waren we graag nog wat langer gebleven.
Minder geslaagd vonden we Karamoja Safari Camp, de Amuka Safari Lodge en de Bush Lodge, al was het wel leuk dat we daar de zoon van Anatoli ontmoet hebben.
Wel leek het, maar dat kunnen we natuurlijk nooit controleren, dat Matoke voor ons bijna overal de mooiste kamers van de lodges geregeld had. De onverwachte upgrade in Sipi Heritage Falls was een geweldige verrassing.
Anatoli, onze gids, wat hebben we met hem geboft. Hij heeft enorm veel ervaring, lijkt bijna de helft van alle Oegandezen te kennen, is een prettige gesprekspartner en weet letterlijk en figuurlijk de weg. Ook heeft hij veel achtergrondinformatie gegeven over alle plekken waar we langskwamen. Voor het rijden op slechte onverharde wegen draait hij zijn hand niet om. We zouden iedereen aanraden om bij het boeken van een soortgelijke reis, naar hem te vragen. Van tevoren vonden we het 3 weken op pad zijn met iemand die je niet kent eigenlijk nog het spannendste van de hele reis, maar het bleek al snel dat dat helemaal niet nodig was.
Ook Masai Moses Kabenga, onze gids bij de Sipi Falls, is een vermelding waard. Hele mooie, pittige wandeling met heel veel informatie en interessante verhalen van Moses. Hele fijne jongen.
De onverharde wegen, daarvan hebben we er heel veel gereden en ik vond het geweldig. Het gaf mij een echt Afrika gevoel. Vooral ook die in het nog niet zo ontwikkelde noordoosten, de Karamodja. Wat hebben we hier veel gezien van het dagelijkse leven van de mensen en wat zien ze er mooi uit.
Over het verkeer in de steden hebben we het maar niet, want daar geldt gewoon het recht van de sterkste. Het is een wonder dat we geen ongelukken gezien hebben.
Bureaucratie is ook een dingetje in het land. Wat kostte het een moeite om een National Park in te komen en soms zelfs eruit, terwijl Matoke alle papieren netjes geregeld had. Maar het is altijd gelukt. Heel fijn om een local bij je te hebben die in de meeste gevallen de taal spreekt.
Het eten is ons over het algemeen tegengevallen. Niet dat ze niet hun best deden, in tegendeel, behalve in Murchison misschien waar alles lauw was, maar het zal de gewoonte van het land zijn of veiligheidsoverwegingen, maar het vlees was door en door gaar en gortdroog. Vaak moeilijk weg te krijgen. Daarnaast werd er niet of nauwelijks zout gebruikt en dat misten we ook. Smaak dus eigenlijk.
De matrassen waren doorgaans hard tot zeer hard en gewend aan een lekker zacht bed was dat even schrikken. Maar we hebben het, waarschijnlijk door de African massage op de onverharde wegen vrijwel elke dag, goed doorstaan 😂
Onze interesse ligt in eerste instantie bij het wild. En daarin zijn we niet teleurgesteld. In de diverse NP hebben we een keur aan dieren gezien, ook zelfs dieren die je niet elke keer zou zien en zeker niet op één dag. De chimpansee- en gorillatrekking vonden we geweldig en we vonden de trekking zelf erg meevallen. Super conditie hebben we 😂
Een van de andere topervaringen was de nachtsafari. In het donker crossend door het park en dan ook nog een luipaard zien. We konden ons geluk niet op.
Wat ons enorm meegevallen is, is de hoeveelheid insecten. Behalve dan tijdens de nachtsafari. Toen werden we compleet overvallen door hordes vliegende beestjes die ook graag eens in de spotlights wilden staan. Gelukkig waren het geen prikkende of bijtende insecten.
Het raften ging iets anders dan gepland. Leek het in eerste instantie een beetje dobberen te worden, later kwamen dan toch de stroomversnellingen. En of het pech was, of dat de mannen er een beetje op aangestuurd hebben zullen we nooit weten, maar het omslaan hadden we wel over mogen slaan 😄 Maar ik weet nu wel dat je niet per definitie ziek wordt als je de halve Nijl leegdrinkt.
Al met al was een geweldige ervaring en we zullen nog lang nagenieten van alle belevenissen. Matoke Tours had alles in elk geval prima geregeld en zelfs nog gezorgd voor een verrassingssundowner.
Wat ik ook erg leuk vond, was dat de etalagepoppen bij de vele winkeltjes ook een echt Afrikaans figuur hebben: brede heupen en ronde billen. 😂
Wie weet volgt er nog weleens een Afrikareis.
Nb. Inmiddels een paar maanden verder, merken we dat alle indrukken zijn ingedaald en dat de African Bug toch voet aan de grond begint te krijgen. Als het aan ons ligt volgt er zeker nog een reis naar dit werelddeel.
